~ Gastblog door Miss Koffieklets ~ 
Happiness is a new handbag!

Ik heb helemaal niets met mode.  Echt niet!  Als ik nieuwe kleren moet gaan kopen moet ik steevast de hulp van mijn zus inroepen om er niet bij te lopen als een aangeklede papegaai. De kinderen (8 en 11) willen mij al jaren inschrijven voor een programma van Jani Kazaltzis, dat zegt genoeg volgens mij…

Maar handtassen en schoenen, daar ken ik nu wel wat van.  Aan schoenen geef ik niet veel geld uit.  Ik heb er graag véél.  En vaak nieuwe.  Dus doe mij maar soldekes.
Maar handtassen, daar investeer ik graag in.  Zij moeten lang meegaan, en zij ondergaan ook heel wat hier bij mij thuis.  Ik word wel vaker “Mary Poppins” genoemd. 
De meeste van mijn handtassen zijn groot… Héél groot.  Er moet dan ook altijd heel veel mee van zodra ik buiten kom.  Ik heb een dochter die extra aandacht nodig heeft en ook altijd extra bezigheidstherapie en dat laatste moet ook altijd mee als we buitenshuis gaan.  Die bezigheid vertaalt zich niet in een boekje of een Nintendo.  Neen, dat is én een (grote) knuffel, én een kleurboek met pennenzak vol kleurpotloden en stiftjes, én een tablet (voor de broer), én vochtige doekjes voor als we weer iets voorhebben, én een spelletje kwartet (meestal), en dan mijn eigen spullen nog (agenda, GSM, portefeuille, sleutels). Ik investeerde dan ook graag in een mooie kleurrijke grote tas van Oilily of Clayre&Eef.  Dat in combinatie met een clutch van bij H&M of een Eastpack voor festivals.  En oké, in een ver verleden liet ik mij ook eens verleiden tot een Louis Vuitton maar die zit in de kast om er nooit meer uit te komen (als hij zelfs al echt is).


In die 5 jaren die ik thuis bleef om voor de kindjes te zorgen vond ik het niet echt nodig nog grote investeringen te doen in mijn handtassencollectie. 
Tot ik terug aan het werk ging.  Ik vond wel dat ik het na al die jaren wel verdiende om mezelf “in het nieuw te zetten”. 
En toen kwam ik “So Baggy” tegen.  Toeval bestaat niet! Ik zag de perfecte handtas om te gaan werken!  Groot genoeg om mijn persoonlijke spullen in te stoppen, om mijn lunch en tussendoortjes bij in te stoppen, een paraplu, mijn muts en handschoenen…  Ze zou namelijk ook mee de fiets om moeten…
En de eerste dagen doorstond ze alles: regen, zon en sneeuw.  Maar het ging perfect!  En er kan ook zo veel in!
Fier als een gieter ging ik de eerste dag naar mijn nieuwe job met mijn mooie blauwe tas.  En ondertussen heeft de tas ook al veel meegemaakt, van musea bezoeken tot torenbezoeken en bezoeken aan de collega’s van andere steden.  Ik zou hem niet meer kunnen missen!

 

 Maar … ik had geen kleiner modelletje meer.
Ik werk maar 3 dagen per week, en elke avond handtassen uitladen, inladen en weer andersom, daar had ik geen zin in!
Ik had mijn oog al laten vallen op een superschattig kleiner modelletje maar durfde niet zo goed… Had ik dat wel nodig?  Kon dat wel?  Ik had toch pas een nieuwe tas gekocht? 
Maar toen ging de tas plots enorm in prijs omlaag en was het dé kans om ze te kopen! En nu heb ik lekker 2 nieuwe tassen.  Ik voel me een heel anders mens!
Ik ging ook nog eens naar de kapper voor een nieuwe coupe en nu ben ik niet meer de verzorger en huishoudster.  Nu ben ik een werkende mama.  Mét mooie handtassen!

 

Meer fijne verhalen lezen van Miss Koffieklets:
volg haar blog via https://misskoffieklets.wordpress.com/